آن بالا بالا توی آسمان

می رقصد در باد پرچم ایران

سبز قشنگش رنگ آبادیست

رنگ سفیدش صلح و آزادیست

رنگ قرمزش همرنگ خورشید

نشانه ای از نشاط و امید

در دلش دارد نام خدا را

پرچم ایران ایران زیبا

                                          چه قد تو مهربونی

برای من تو مثل                     

                                        مامان جونم میمونی

هر روز به من یاد می دی

                                       درس ومشق و نقاشی

من از تو یاد میگیرم

                                     درس های مهربونی

مربی خوب من

                                      امید دارم از خدا

تا انقلاب مهدی

                                       تو پیش من بمونی

   توی کوچه بابا                    چند گلدان چیده               

حلقه هایی از  نور                 دور هم می گردند 

 کوچه امشب دارد                چند تا گردنبند

می دهد      پروانه               به همه شیرینی

 چون شب میلاد است         چه شب شیرینی!

غنچه ها   می رقصند            در   میان  گلدان

شاپرک ها هستند               پیش آن ها مهمان

صبح فردا دیگر                     هیچ کس غمگین نیست

روز روز  پدر است                روز میلاد علی است

در چشم های مادر

صد دشت آفتابی

صد کوه سار پر برف

صد آسمان آبی

در چشم های مادر

خوبی و مهربانی

در چشم های مادر

آواز باد و باران

شادابی هزاران

گلزار در بهاران

در چشم های مادر

 امید و شادمانی

وقتی زهرا از مدرسه به خانه برگشت!!!!

به قول داداش موسی:سالی که نکوست از بهارش پیداست!!!

*روز دوم که به مدرسه رفتم مردم از بس به بچه ها توضیح دادم چی شده!!!

اینجا هم باید توضیح بدم!

*زنگ خانه خورد. و همه انگار از زندان آزاد شده باشیم بدو بدو بیرون می رفتیم !

که یهو منو هل دادند که نفهمیدم چی شد خوردم به میله ای که در روی سکوی ورودی گذاشته بودند

و همین شد که می بینین!!! البته این عکس روز بعد با پانسمان بود قبلشو باید می دیدین که قیافه ام خینی شده بید

خوشحالم خوشحالم

آجو سمیه و داداشی عیسی قبول شدند.

کلی خوشحالم.

قطار لحظه ها

تلق تلق, تلوق تلوق

قطار هفته می رسد

هفت اتاق پر صدا

کوپه ی شنبه می رسد

باز به سوی کوه و دشت

پنجره ی کوپه ی ما  

تو با دو چشم ناز خود

بیا بیا به سوی ما

منم قطار لحظه ها

که مثل باد می روم

میان روز و ماه سال

سریع و تند می روم

سلام

آقای باران

سلام آقای باران!

ببین ! خشکیده گلدان

شده بیمار یاسش

چروکیده لباسش

نمانده راه چاره

کجا ماندی دوباره؟

زمین خشک و هوا خشک

تمام شاخه ها خشک

بیا آقای باران

به گل شادی بنوشان

بیار آرام و نم نم

بیاور هدیه ی شبنم

ببار این سو و آن سو

نباش این قدر کم رو

بیاس خشک رو کن

لباسش را اتو کن

هر گردی که گردو نمی شه

چند روز پیش رفتم خونه ی سحرشون (دخمل همسایه) تا که باهاش بازی کنم.

ولی اون کار داشت؛ به مامانش قول داده بود کارای خونه رو بکنه . کلی کار کرد و من هم با مریم خواهر کوچیکش که 1.5 سالشه بازی کردم.

بعد با سحر وسطی بازی کردیم کلی با حال بود.

بعد سر کامپیوتر رفتیم . سحر آهنگ گذاشت و رقصیدیم و مریم بامزه می رقصید که بهش خندیدیم.

بعد بازی کامپیوتری انجام شد.

بعدش من گفتم بذار وبلاگمو بهت نشون بدم ولی هر کاری کردم نیومد که نیومد. می دونید چرا؟! چون اینترنتشون وصل نبود که من فکر می کردم واسه همه وصله !!!

بعد گفتم درایومو نشون بدم !!می خواستم شکلکا و عکسایی که سیو کرده بودمو نشون بدم!البته درایو منو کاتالیا باهمه همون درایو اف ؛بعد هر چی گشتم تو اف پوشمو پیدا نکردم!!! خونه اومدم تعریف کردم همه خندیدن !!! من برام جای سوال داشت آخه ازشون سوال می کردم که چرا پوشه ی منو نمی آره و چرا وبلاگمو نیاورد؟!!!

همه می خندیدن .

آخه هر گردی که گردو نمی شه و هر کامپیوتری که درایو اف داره پوشه زهرا نمی شه!!!